:: Z e R O _ Z i R C o N i u M ::

15.08 น.

 

*****

 

วันนี้อารมณ์ซึมเศร้าเข้าครอบงำเราอีกแล้ว

 เฮ้อ ....

 

...

 

เปิดเทอมมาได้อาทิตย์เศษ

มีปัญหามารุมเร้าชีวิตเรามากมายเหลือเกิน

 

จากการที่เราได้ลงสโมฯ

มันทำให้ความรู้สึกเรายิ่งแย่ลงไปอีก

และการทำงานสโมฯ นี่เอง

ที่ทำให้เราปวดหัวไม่มีที่สิ้นสุด

 

มันเป็นความผิดเราด้วยแหละ

ที่ลงสโมฯ โดยไม่ได้ปรึกษากะทางบ้าน

( เพราะจะได้คำตอบเดียว  คือ  " ไม่ " )

พอกลับบ้านช้า  ก้อโดนแม่ว่า

พ่อก้อว่า  พี่ก้อว่า

..  แต่เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เราซีเรียสนัก ... เหมือนเรื่องนี้ ..

 

อย่างที่เรารู้เองว่ารุ่นพี่คนใดเป็นสโมฯ บ้าง

และก้อได้รู้อะไรเยอะแยะมากมายเกี่ยวกะสโมฯ

มันทำให้ใจเราห่อเหี่ยวลง

 

และเมื่อ 2 วันก่อน  เราได้เห็นเค้านั่งคุยกะผู้หญิงคนนั้น

เราทำเป็นไม่เห็น ( เนียนรึป่าวก้อไม่รู้นะ )

 

แต่เมื่อ 3 วันก่อน

เค้าชวนเราไปเที่ยว

ทำดีอย่างงั้นอย่างงี้

มันเป็นความรู้สึกที่ดีนะ

..  "  แต่เค้าคงไม่รู้ว่า  ในใจเราสับสนมาก  "  ..

 

เมื่อคืน  เพื่อนโทรมารายงานให้เราฟัง

คืนนั้น  เพื่อนๆ ในสโมฯ จับกลุ่มคุยกันเรื่องความรักที่เริ่มผลิบานในสโมฯ

ซึ่งแน่นอน  หนีไม่พ้นเค้าเลย

และมีแววที่จะสมหวังด้วย

 

หลังจากที่เราวางสาย

เราร้องไห้ !!!!

เพียงแค่เราไม่ได้เข้าไปช่วยงานสโมฯ วันเดียว

ทุกอย่างก้อออกมาเป็นแบบนี้ซะแล้ว

 

การดำเนินการจีบของเค้าเริ่มรุกขึ้นทุกที

ในขณะที่หมากของเราเริ่มจะถดถอย

และใกล้จะถูกกิน

 

เราอยากจะบอกเค้าเหลือเกินว่า

ต่อจากนี้ไป  เราจะเข้าไปยุ่งกะคุณให้น้อยลง

เป็นไปได้  จะไม่ยุ่งเลย

คุณจะทำอะไรก้อเชิญเถอะ

 

" แต่อย่ามายุ่งวุ่นวายกะเราอีกเลย "

 

 

 

สุดท้ายนี้ ... รักคุณเสมอ

PleZung

 

 

PS  :  คงต้องทำใจอีกนานเลยเแหละงานนี้  เฮ้อ ...